Ganito tayo binabati ng lungsod
Ang ihip ng hangin ay sinaluhan
ng kapal ng usok na magiging
dumi sa iyong polo o sa
Pinaghilamusang lababo.
Ang ilaw ng mga sasakyan ay
tanda ng pagiging.
Upang hindi mahagip,
upang hindi mabangga,
upang hindi lalong mapagbuhol-buhol
ang magulo nang kalsada.
Ang tema ng lungsod ay ang
pagbati sa peligro,
Pagkilala sa balat ng iba,
Pagkilala sa sariling katauhan.
Magdadampi ang mga balat natin
sa pampasaherong sasakyan.
Magkakaamuyan tayo ng hininga
Ngunit hindi natin mamamalayang
sa iisang lugar tayo bababa.
Lagi tayong takot sa sapalaran,
Sa pagkilala sa sarili at
sa mundo.
Sapagkat pagod na ako,
Kaya paalam sa’yo, estranghero.
